Geschiedenis

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Saskia en ik hebben samen op het Stella Maris College in Meerssen gezeten. Saskia zat tot de vierde klas een klas hoger als mij en we zaten samen in het Stella Maris Showkoor. Mijn eerste openlijke poging tot flirten met Saskia kwam tijdens een uitje naar Center Parcs in Peer Belgie in het voorjaar van 1987. In het zwembad volgde ik Saskia een tijdje tot ik voldoende lef had om op haar af te lopen en vol trots tegen haar te zeggen:"Ik vind jou leuk". Saskia draaide zich om en rende héél hard weg. Ik was 12 zij was 13 en god wat was ze mooi.

Veel pogingen volgden maar Saskia gaf geen krimp. Via Jorn Snakkers liet ik doorschemeren dat ik haar "wel leuk" vond. Tijdens Wiskunde fantaseerde ik samen met Gregor over Saskia. We fietsten samen vaak van thuis naar school en terug. Sas keek me weer aan met haar blauwe ogen en zei koud:"Ik hoorde iets van Jorn.....maar we zijn toch gewoon vrienden en niets meer?". Nee natuurlijk niets meer. Kerst 1989 kwam en ik had de moed gevat Saskia een mooi kerstkaart te schrijven. Alleen, hoe heette ze nou ook alweer van haar achternaam. Robroek? Ik dufde de kaart niet zonder achternaam te sturen. Wel wist ik precies waar ze woonde dus samen met mijn moeder heb ik uren door het telefoonboek zitten zoeken op straatnaam en huisnummer om er later achter te komen dat ze een geheim nummer had.

Nieuwjaar 1991; mijn beste wensen waren om dat jaar Saskia te veroveren. Helaas een ander was me voor en ik baalde als een stekker toen ik ze samen tegenkwam in de trein. Wat een hufter met zijn instappers en zijn kakmanieren. De kaart lag het gehele jaar in mijn kastje en de moed zakte in mijn schoenen.

Het volgende jaar brak het cabaret weer aan waar Saskia en ik elk jaar aan mee deden. Wat een geweldige gelegenheid voor Rogier en mij om aan de vrouw te geraken. Want er deden maar weinig jongens (helden) mee aan het cabaret en gigantisch veel mooi, zelfbewuste, charmante vrouwen. Toch lukte het mij om het gehele cabaret buiten de aandacht te vallen. De laatste dag brak aan, er broeide iets tussen Saskia en mij. We praatten veel, lachten en maakten een afspraakje om elkaar 's avonds in de kroeg te ontmoeten na afloop van ons laatste cabaret.

23 februari 1992 22:00 uur; het doek was voor de laatste keer gevallen, iedereen stond hevig ge-emotioneerd op het podium en Saskia brak in tranen uit. De camera's volgden onze blikken, ik trooste haar en sloeg een arm om haar heen.

24 februari 1992 12:15 uur; Café Victoria in Meerssen; DAAR! Daar was ze! en ze keek me net zo zoekend aan als ik haar. En net zo opgelucht kwam ze bij me zitten."Een bacardi-cola?" vroeg ik door het gefeest. Ze verstond een cola en stemde in. We danste, ik sprong, we lachten en gingen dicht tegen elkaar op de grond helemaal achter in het café zitten. In het glas, in de peuken. Zij keek naar links, ik keek naar rechts. We draaiden ons hoofd tegelijk naar elkaar toe en we kusten. Zonder dat we het zelf in de gaten hadden kusten we. En het begon te suisen in mijn hoofd, het hield niet op. Ze moest naar Jackie toe om te blijven slapen. Ik fietste mee, vol van liefde en van drank. We namen een innig afscheid, zeiden duizend maal weltrusten en ze verdween achter de heg waar ik even later mijn hoge nood in loosde.

Goh wat een lang verhaal, praat je altijd zo veel?
Ja, dat weet je toch!